و از سوى ديگر با اينكه عمر طولانى آن به ابديت مىپيوندد و در چنين مدتى قاعدتا انتظار تعب و درد و مشقتى مىرود مطلقا در آنجا خبرى از اين امور نيست ، حتى طول مدت نيز باعث ملال و خستگى نمىشود كه هر روز نعمت جديد و جلوه تازه اى از نعمتها و جلوه‌هاى پروردگار به بهشتيان ارائه مىشود . « نصب » ( بر وزن حسب ) به معنى مشقت و زحمت است و « لغوب » را نيز بسيارى از ارباب لغت و مفسران به همين معنى دانسته‌اند ، در حالى كه بعضى ميان اين دو چنين فرق گذاشته‌اند : « نصب » را به مشقتهاى جسمانى مىگويند ، و « لغوب » را به تعب و زحمت روحانى ( 1 ) . بعضى نيز « لغوب » را به معنى سستى و واماندگى ناشى از مشقت و رنج دانسته‌اند ، و به اين ترتيب « لغوب » نتيجه « نصب » مىشود ( 2 ) . و به اين ترتيب در آنجا نه عوامل مشقتبار جسمانى وجود دارد ، نه از اسباب رنج روحى خبرى است .

--> ( 1 و 2 ) تفسير روح المعانى جلد 22 صفحه 184 ذيل آيه مورد بحث .